1396/3/7         

سراسر وب تصاوير فايل ها اين سايت ( جستجوي پيشرفته )


کاربر مهمان
 ( ورود | عضويت )    


 

آخرين مباحث گفتگو
 

آخرين عناوين خبري
 
 
 
 
معرفي کلي شهر تبريز


کلان‌شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی ، در 46 درجه و 25 دقيقه طول شرقي و38 درجه و دو دقيقه عرض شمالي  و با ارتفاع 1340 متر از سطح دريا  در شمال غرب ایران واقع شده است . طبق آخرین سرشماری هاي صورت گرفته ‌است، این شهر با جمعیتی حدود 1.500.000 نفر، چهارمین شهر پرجمعیت ایران پس از شهرهای تهران، مشهد و اصفهان محسوب می‌گردد.  این شهر از شمال به کوه عینالی، از غرب به جلگه تبریز و از جنوب به دامنه‌های کوه سهند محدود شده و در منطقه‌ای به وسعت ۱۵۰ کیلومتر مربع گسترده شده‌است.

تاريخچه کلي :

با کشفیات اخیر در محوطه مسجد کبود قدمت تبریز تا ۴۵۰۰ سال برآورد می‌شود. در سدهٔ چهارم هجری یاقوت حموی تبریز را مشهورترین شهر آذربایجان می‌خواند. در سده‌های پنجم تا سوم پیش از میلاد، تبریز یکی از شهرهای پرجمعیت آن دوران به‌شمار می‌رفته‌است. شهر دارای دروازه‌های متعددی بوده و بیش از ۳۰۰ کاروانسرای در آن جای داشته‌است. تبریز یکی از بااهمیت‌ترین مراکز بازرگانی آن دوران بوده و به‌عنوان پل ارتباطی بین شرق و غرب اهمیت فراوانی داشته‌است. مردمان آن از دیرباز به کار بازرگانی اشتغال داشته‌اند و این فرهنگ تاکنون نگهداری شده‌است.

پيشينه تبريز همواره در هاله ي از ابهام مستور بوده و امروزش نيز حکايتگر غريب است. تاريخ تبريز در پيش از ظهور اسلام اسير ظن ها و گمان ها وگاهي اغراض هاست وبعد از ظهور اسلام سيمي پر شکوهش نظر جهانيان را معطوف مي سازد و در گستره وسيع حکومت اسلامي به « قبۀ الاسلام » مشهور مي شود .

در سال ۶۱۸، لشکر مغول به پشت دروازه‌های تبریز می‌رسد، اما تدبیر بزرگان، شهر تبریز را از حمله مغولان مصون نگه می‌دارد و مردم تبریز با بذل مال، شهر را از کشتار و ویرانی رها می‌سازند. این اتفاق سه بار تکرار می‌شود و در هر سه بار مردم متمول تبریز، همان روش را به کار می‌بندند تا این‌که در سال ۶۳۸ هجری قمری مغول‌ها به سراسر آذربایجان چیره می‌شوند. برخی از ایلخانیان مغول، تبریز را پایتخت خود قرار می‌دهند که در زمان غازان خان این شهر شکوه ویژه‌ای می‌یابد. یکی از اثرهای معماری این دوره، شنب غازان خان تبریز است. خواجه رشیدالدین فضل‌الله وزیر ایلخانیان، ربع رشیدی را بنیاد می‌نهد که در زمان خود عظیم‌ترین مرکز علمی و فرهنگی به‌شمار می‌رفته‌است ولی امروزه از آن همه مجد و عظمت تنها ویرانه‌هایی از برج‌های ربع رشیدی در محله باغمیشه باقی مانده‌است.



(قديمي ترين نقشه تبريز)
 


تبریز اولین پایتخت ایران جدید در دوره صفویه شد. نزدیکی این شهر به مرز ایران و عثمانی موجب شد که این شهر در برابر تهدیدات عثمانی آسیب پذیر شود به طوری‌که چندین بار به تصرف عثمانیان درآمد تا این‌که شاه تهماسب صفوی تصمیم به انتقال پایتخت به قزوین گرفت. تبریز در دوره قاجار لقب تاریخی «دارالسلطنه» را به خود اختصاص داد و ولیعهدهای متعدد سلسله قاجار، در این شهر اقامت گزیدند.

 

در رویداد نهضت تنباکو، شهر تبریز همچون بسیاری دیگر از شهرهای ایران، نقش ارزنده‌ای را ایفا کرد. این شهر در جنبش مشروطه نقشی مهم داشت و دلیری و فداکاری کسانی چون ستارخان (سردار ملی)، باقرخان (سالار ملی)، ثقة‌الاسلام، شیخ محمد خیابانی، علی مسیو، حسین‌خان باغبان به پیروزی جنبش و گرفتن مشروطه منجر شد. پس از سرکوب مشروطه توسط محمدعلی شاه قاجار تمام حرکت‌های مشروطه خواهانه در کشور خاموش شدند اما در تبریز و تنها در چند محله آن، هنوز کسانی بودند که حاضر باشند تا پای جان از این دست‌آورد پاسداری کنند.

ستارخان و پیروانش در محله امیرخیز شروع به مقاومت کردند و به تدریج چند محله دیگر نیز به آن‌ها ملحق شدند. مقاومت آن‌ها در مقابل نیروهای محمدعلی شاه، قزاقان و دیگر مدافعان استبداد، ماه‌ها ادامه داشت تا این‌که مجدداً از گوشه و کنار کشور مردم به پا خواستند و مشروطه خواهان با فتح تهران به پیروزی رسیدند. در واقع باید گفت پیروزی مجدد مشروطه خواهان بر استبداد محمدعلی شاهی در واقع ناشی از مقاومت تبریز بود.

در سال ۱۳۲۴، فرقه دموکرات آذربایجان با حمایت شوروی سعی در برپایی حکومتی مستقل از دولت مرکزی ایران کرد و تبریز مرکز فعالیت‌های این گروه بود. ولی با بیرون رفتن نیروهای شوروی، این فرقه نیز با شکست سختی روبرو شد.

تبریز در نهضت ملی نفت نیز یکی از ارکان حرکت‌های آن زمان در سراسر کشور به‌شمار می‌رفت.

در ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲ نیز بازاریان تبریز با بستن بازار و خطیبان تبریز با ایراد سخنرانی‌های مهم و پخش شب‌نامه‌ها شرکت داشتند.

در ۲۹ بهمن ۱۳۵۶، مردم تبریز بر علیه رژیم شاهنشاهی شوریدند.

 

زبان و فرهنگ :


زبان امروزی مردم شهر تبریز، ترکی آذربایجانی است. همچنین در کتاب حدایق‌السیاحه، زین‌العابدین شیروانی (معاصر فتحعلی شاه و محمدشاه قاجار) نیز تأیید می‌کند که ساکنین تبریز به این زبان سخن می‌گویند.

از نظر شعر و ادب، مشاهیر زیادی مانند شمس تبریزی، قطران تبریزی، همام تبریزی و بسیاری از سخنوران نامی ایران از این دیار برخاسته‌اند.

حمدالله مستوفی در نزهة‌القلوب در خصوص مقبرة‌الشعرا چنین نوشته‌است: «در مقبرة‌الشعرای تبریز، انوری، خاقانی، ظهیرالدین فارابی، فلکی شیروانی، همام تبریزی، خواجه عبدالرحیم خلوتی و ... مدفونند». اخیراً استاد شهریار نیز در این مکان، نقاب بر تیرهٔ خاک کشیده‌است.


 وجه تسمیه :

در فرهنگ معین معنای نام تبریز به معنی «تب پنهان‌کن» احتمالاً پنهان کنندهٔ تب، گرما و جنبش‌های آتش‌فشانی کوه سهند آورده شده‌است. احمد کسروی در کتاب آذری یا زبان باستان آذربایجان معنی آن‌را روشن ندانسته‌است: «آنچه دربارهٔ تبریز در کتاب‌ها نوشته‌اند یا بر زبان‌ها می‌گویند همگی عامیانه و نادرست است و من با جستجوهایی که کردم، به معنی آن نرسیدم.»

دانشنامه بریتانیکا، تبریز را در اصل «تپ + ریز» می‌داند، چیزی که باعث روان شدن گرما می‌شود‌ که احتمالاً به‌خاطر چشمه‌های آب‌گرم اطراف آن است.

دانشنامه انکارتا می‌نویسد که پیش از تبریز نام این شهر تاوریس بوده‌است و تاوریس شهری است که تبریز بر خرابه‌های آن بنا نهاده شده‌است. کارلوس رامیرز فاریا می نویسد که کلمه تاوریس (Tauris) احتمالاً کلمه‌ای یونانی می‌باشد.

به‌گفتهٔ ولادیمیر مینورسکی، ایرانشناس، یاقوت حموی در معجم البلدان گزارش می‌دهد که نام شهر تِبریز تلفظ می‌شود. مینورسکی معتقد است که تلفظ تِبریز باید به‌گویش ایرانی آذری قدیم تعلق داشته باشد. این گویش به گویش‌های موسوم به‌گویش‌های ایرانی جنوب دریای خزری وابسته‌است. یا به احتمال بیشتر، واژهٔ تبریز معرب شدهٔ نام (اصلی) شهر تحت صرف عربی در باب فِعلیل می‌باشد. همچنین شیوهٔ نگارش نام این شهر در (زبان) ارمنی، نمایانگر وابستگی واژهٔ تَوریژ به‌زبان پهلوی شمالی می باشد. مینورسکی در پایان چنین نتیجه می‌گیرد که این مسأله نشان می‌دهد که ریشهٔ نام شهر به زمان‌های بسیار دور، اوایل سلسلهٔ ساسانی یا شاید قبل از اشکانیان بر می‌گردد.

خاورشناس فقید ولادیمیر مینورسکی می نویسد: " سارگن دوم در سال 714 قبل از میلاد به قصد تصرف ممالک اورارتو سفری به شمال غربی ایران کرد. از ناحیه سلیمانیه کنونی (واقع در کردستان عراق) داخل کردستان مکری شد، از پارسوا parsua (پسه کنونی) و ساحل جنوبی دریاچه ارومیه گذشت، از سوی شرقی دریاچه به راه خود ادامه داد و پس ازپشت سر گذاشتن "اوشکایا" (اسکوی کنونی) قلعه "تارومی" یا "تاروئی" و "ترماکیس" را گشود. بعید نیست یکی از این دو کلمه نام قدیمی تبریز کنونی باشد."

 


 
 


 بازاریابی وفروش محصولات شما
 ما با کادر مجرب بازاریابی ، بازاریابی وفروش محصولات شم ...




 فروش آپارتمان 125 متري شيک
 آپارتمان واقع در ميرداماد به سمت ويلا شهر با متراژ تقري ...




 سونی وایو کسپرسکی-SONY-VAIO-KASPERSKY-ASUS
 فروشگاه پنگوئن نماینده رسمی سونی SONYشرکت ایران رهجو فر ...




  کفش و چوب اسکي
 خريدار يه جفت کفش و چوب اسکي دست دوم ولي سالم هستم. ترجي ...




 زمين با كاربري مسكوني تجاري پاركينگ مركز شهر بازار
 ملك كلنگي مناسب جهت پاركينگ يا مسكوني واقع در خيابان دا ...